Znaczeme trójanielskiego poselstwa — 14 czerwiec

„Oto ja wam poślę Eliasza proroka, pierwej niż przyjdzie on wielki i straszny dzień Pański.” Malachiasza 4,5.


Ażeby przygotować naród, który by się ostał w dzień Pański, musiało być podjęte wielkie dzieło odnowy. Bóg widział że wielu z wyznających Go nie żyło dla wieczności. W swoim wielkim miłosierdziu zapragnął im zesłać poselstwo ostrzegawcze aby wyrwać ich z duchowego otępienia i skłonić do przygotowania się na przyjście Pańskie.

Ostrzeżenie to jest napisane w księdze Objawienia 14 w postaci poselstwa trzech istot niebieskich. Po wydarzeniu tym następuje przyjście Syna Człowieczego w celu zebrania żniwa świata.

Aniołowie są przedstawieni jako lecący przez pośrodek nieba głoszący światu poselstwo ostrzegawcze i mający bezpośredni wpływ na ludzi żyjących w ostatnich dniach historii tej ziemi. Nikt nie słyszy głosów tych aniołów bowiem są oni symbolem przedstawiającym lud Boży, który pracuje w zgodzie z wszechświatem — niebiosami.

Należy połączyć poselstwo trzech aniołów przesyłając ich potrójne światło światu. W Objawieniu Jan powiada: „Ujrzałem innego anioła, zstępującego z nieba mającego moc wielką i oświeciła się ziemia od chwały jego”. Przedstawia to przekazywanie ostatniego potrójnego poselstwa ostrzeżenia światu.

Księga Objawienia 18 wskazuje na czas kiedy kościół na skutek odrzucenia trójanielskiego poselstwa (Objawienie 14,6-12) osiągnie stan przepowiedziany przez drugiego anioła a lud Boży, który wciąż jeszcze znajduje się w Babilonie, zostanie wezwany do wyjścia z niego. Jest to ostatnie dane światu poselstwo, które dokona swego dzieła. Gdy ci, którzy „nieuwierzyli prawdzie” (2 Tesaloniczan 2,12) upodobają sobie niesprawiedliwość i zostaną wydani skutkom błędu aby uwierzyli kłamstwu, wtedy światło prawdy z większą mocą oświeci tych wszystkich co otworzyli serce na jego przyjęcie. Wszystkie zaś dzieci Boże przebywające w Babilonie, dadzą posłuch wezwaniu: „Wyjdźcie z niego, ludu mój.” Objawienie 18,4

Ellen Gould White, Maranatha, (Wydawnictwo Znaki Czasu, ), 173 – 173., https://egwwritings.org/read?panels=p12371.1184&index=0